W późnych godzinach wieczornych (prawie nocnych) 15. stycznia, przysięgę ministerialną pod Cesarsko-Królewskim Dekretem Powołania Rady Ministrów złożyło czterech z pięciu członków nowego gabinetu. Premierem pozostał Victorio Mortuus, dotychczasowy Prezes Rady Ministrów Zalitawii. Ostatnim, który podpisał się pod wyżej wymienionym aktem był minister wojny Jaroslav Trzebiatovski. Uczynił to dnia następnego przed południem.

Zakończył się tym samym okres, w którym Austro-Węgry pozostawały bez premiera. Przed Świętami Bożego Narodzenia, Izba Delegatów odwołała z tej funkcji pana Piotra Galika, który stał się nieaktywnym obywatelem. Nowy szef rządu miał zostać powołany w ciągu kilku najbliższych dni, jednak wybór odkładano aż do końca roku. Wtedy nastąpiło zjednoczenie dwóch rządów, w związku z czym zaniechano prac w tej sprawie. Z dniem 1. stycznia 2008 roku Victorio Mortuus podał swój gabinet do dymisji.

Po burzliwych pierwszych dniach obrad Zgromadzenia Parlamentarnego, zwoją rezygnację z mandatu delegata ogłosił Riccardo von Rotberg. Miało to związek z sprzeciwem wobec Regulaminu Wewnętrznego przedstawionego przez ówczesnego Przewodniczącego Otta von Rütelhelda. Wkrótce po tym wybrano Prezesa Rady Ministrów – Victoria Mortuusa, który zbudował nowy gabinet. Ministrem kultury został Vidor Simon. Ministerstwem Skarbu pokieruje Riccardo von Rotberg. Sprawy wewnętrzne zostały powierzone Ottowi von Rütelheldowi. Polityką zagraniczną zajmie się Gabor Petrescu. Kwestie wojenne pozostaną w rękach Jaroslava Trzebiatovskiego.

Premier Victorio Mortuus wygłosi swoje exposé, natychmiast po zaproszeniu go na obrady Zgromadzenia Parlamentarnego przez jego Przewodniczącego Edmunda von Rabla.